Itanong mo sa MUNDO

Maraming bagay sa mundo na halos di na maarok ng ating mga isipan at Madalas kong isipin kung bakit ganito ang mundo. Masyadong malawak pero masikip, maraming tao pero malungkot at tahimik, may pagkain pero may nagugutom, may nagsasalita pero may bingi, may mabango pero may mabaho, may masipag pero may tamad, may matapang pero may duwag, may tapat pero may sinungaling, may maganda pero may pangit, may lalaki at babae, may bakla at tomboy, may tag-ulan at may tag-init, may maputi pero may maitim, may mayaman pero may mahirap at may nakakulong pero may malaya.
Lahat ng bagay ay may kasalungat, may kaugnay at hangganan. Lahat tayo ay may karapatan at nararapat lamang na ito'y huwag  ipagkait sa atin. Para saan nga ba ang buhay? Saan tayo tutungo matapos ang buhay dito sa lupa? Hahayaan na lang ba natin na tayo'y anurin ng mapagsamantalang kapalaran para ilublob sa putikan at tuluyang hindi makabangon?

Bakit di mo subukang lumabas? Pagmasdan mo ang paligid at matutong makiramdam.
Ano na nga ba ang nangyari sa paraisong ipinagkaloob sa atin? Paano natin isasalba ang lahat sa unti-unting pagkawasak? Lahat tayo ay nahihirapan pero naisip mo man lang ba ang mapaminsalang pagpapahirap natin sa mundo na ating pinamamahayan?Tigilan mo ang pagiinarte kung ayaw mong mismong mundo ang maginarte, pigilan ang kati at tanggalin kolorete, bigyan ang mga nararapat at nangangailangan, igalang ang lahat tulad ng iyong paggalang sa sarili, matutong makinig sa nagsasalita, maging tapat kahit makakasakit at maging matapang para sa mga duwag.Hindi natin hawak ang panahon at totoong ang pagsisisi ay laging nasa huli.